Γράφει ο Κώστας Μπετχαβές
Συγνώμη, που αντίθετα με μεγάλη μερίδα φιλάθλων, που δεν εξωτερικεύει τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, εγώ ο Κώστας Μπετχαβές, οργανωμένος οπαδός και φίλαθλος της ΑΕΛ από τον Μάιο του 1964, -ακόμα και με τον κίνδυνο να γίνω θέμα σε πανό-, δεν συμφωνώ σε όλα με τους Monsters!
Όπως θεωρώ –και κατ επανάληψη το τόνισα-, ότι ανάμεσα σε αυτούς που έχουν ευθύνη για μια κακή πορεία της ΑΕΛ (και τώρα φυσικά), είμαστε και οι αθλητικοί δημοσιογράφοι της Λάρισας, επίσης το ίδιο τονίζω ότι, έχουν τις ευθύνες που τους αναλογεί οι οργανωμένοι φίλαθλοι της ομάδας. Άσχετα αν οι τελευταίοι δεν θυμάμαι να αποδέχθηκαν ποτέ το ποσοστό ευθύνης τους.
Αφορμή να ασχοληθώ με τον μεγαλύτερο σύνδεσμο, ένα κομμάτι της ομάδας, που είναι το πιο υγειές, αλλά και το πιο άρρωστο ταυτόχρονα -όταν λειτουργεί παρορμητικά-, πήρα από τις τελευταίες επιστολές, άλλες εν οργή και άλλες συγκαταβατικές, όλες όμως με πνεύμα αρχηγικό που δεν επιδέχεται αντιρρήσεις..
Βέβαια στην ομάδα, οι φίλαθλοι (οργανωμένοι και μη) είναι συναισθηματικοί αρχηγοί και ιδιοκτήτες και μπορούν και παίρνουν το δικαίωμα αγάπης και ανησυχίας για το μέλλον της. Το οποίο δικαίωμα όμως, έχει και κάποια όρια. Έτσι που να μη φορτώνει τους ανθρώπους της ομάδας με φοβίες, ευθυνοφοβίες, αβεβαιότητα, άγχη και ότι άλλο θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην κακή παρουσία, λειτουργία και πορεία της ομάδας, με τον φόβο ακόμα, να αποβεί μη αναστρέψιμη.
Δε συμφωνώ κυρίως με τον ετσιθελικό και σωτήριο ρόλο που πήραν εδώ και 2-3 χρόνια οι οργανωμένοι. Σίγουρα έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν σοβαρά και απέναντι σε έναν πρόεδρο που τους έδωσε το δικαίωμα αυτό, με την αποδιοργάνωση της ομάδας, την κακοδιοίκηση και τις ιδιαίτερα λανθασμένες επιλογές του, την τελευταία τριετία σε έμψυχο υλικό και κυρίως την διαχείριση αυτού του υλικού.
Θα μου πείτε «τα ίδια πράγματα λέμε κύριε». Διαφέρουμε στον τρόπο. Γιατί άλλο είναι να θέλεις διορθώσεις κάτι -ακόμα και ενάντια στις πεποιθήσεις σου- με στυλό, ηρεμία και εποικοδομητική κριτική και άλλο, παρακάμπτοντας τον φίλαθλο ρόλο σου, να απαγορεύεις, να επιβάλεις, να πιέζεις και να φορτώνεις με άγχος ανθρώπους που και αυτοί θέλουν ότι και εμείς, το καλό της ομάδας…
Μπούμερανγκ στην ομάδα ήταν οι μακροσκελέστατες επιστολές πριν από κάθε κρίσιμο αγώνα (και άλλοι σύνδεσμοι ενεργούσαν έτσι) αφού φορτιζόταν το όλο, ήδη, αρνητικό κλίμα στην ομάδα, ούτε ευεργετικά αποτελέσματα είχαν μετά από κάθε αποτυχία η εκτόξευση απειλών και η απαίτηση συνάντησης με τους παίχτες κάτι που κανονικά, έπρεπε να τις κάνετε πριν από τα ματς για τονωτικούς λόγους. Σ αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές της ομάδας δεν ήταν απαραίτητη ούτε η επιστολογραφία.
Μπούμερανγκ στην ομάδα ήταν οι μακροσκελέστατες επιστολές πριν από κάθε κρίσιμο αγώνα (και άλλοι σύνδεσμοι ενεργούσαν έτσι) αφού φορτιζόταν το όλο, ήδη, αρνητικό κλίμα στην ομάδα, ούτε ευεργετικά αποτελέσματα είχαν μετά από κάθε αποτυχία η εκτόξευση απειλών και η απαίτηση συνάντησης με τους παίχτες κάτι που κανονικά, έπρεπε να τις κάνετε πριν από τα ματς για τονωτικούς λόγους. Σ αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές της ομάδας δεν ήταν απαραίτητη ούτε η επιστολογραφία.
Και δεν εννοώ τις παρατηρήσεις σας στον ιδιοκτήτη που είναι δικαιολογημένες, αλλά τις παρατηρήσεις στους σμπαραλιασμένους οικονομικά και ψυχολογικά υπαλλήλους αθλητές του. Αυτή η τακτική είναι εύκολη. Το δύσκολο είναι να καταπνίξετε τις όποιες δίκαιες αντιρρήσεις σας, να στηρίξετε αυτούς που έχουν την ατυχία αυτή την εποχή να φορούν την φανέλα της ΑΕΛ και επίσης ακόμα και με αηδία ψυχής να στηρίξετε τις προσωρινά, πηλαδάκιες μπαλωματικές λύσεις, με την ελπίδα να προλάβουμε το τραίνο της ανάκαμψης αφού είναι αόρατοι οι επενδυτές και ορατή (και μη αναστρέψιμη) η οικονομική δυσπραγία, η εγωιστική τακτική του και κυρίως η έλλειψη χρόνου.
Η ομάδα δεν έχει άλλο φίλο, πλην από σας. Κανείς δεν την αγαπά περισσότερο από σας (και επίσης, εκτός από μερικές άλλες χιλιάδες που γεμίζουν με κρύα και βροχές το Arena). Μην αποποιείστε και μην αλλάζετε τον τεράστιο ρόλο που σας δίνει η πολυετής παρουσία σας και η ιστορία της ομάδας. Όπως ζητάτε από τους παίχτες να δώσουν το 1000% των δυνατοτήτων τους στον αγωνιστικό χώρο, δώστε και σεις το 1000% της υπομονής και της ελπίδας στην στήριξη της ομάδας.
Η ομάδα δεν έχει άλλο φίλο, πλην από σας. Κανείς δεν την αγαπά περισσότερο από σας (και επίσης, εκτός από μερικές άλλες χιλιάδες που γεμίζουν με κρύα και βροχές το Arena). Μην αποποιείστε και μην αλλάζετε τον τεράστιο ρόλο που σας δίνει η πολυετής παρουσία σας και η ιστορία της ομάδας. Όπως ζητάτε από τους παίχτες να δώσουν το 1000% των δυνατοτήτων τους στον αγωνιστικό χώρο, δώστε και σεις το 1000% της υπομονής και της ελπίδας στην στήριξη της ομάδας.
Η ΑΕΛ αυτή την ώρα χρειάζεται διοίκηση με οικονομική δυνατότητα (;), δημοσιογραφία με χαμηλούς τόνους, προπονητές με καθαρό μυαλό, παίχτες με ατσάλινη εγωιστική θέληση και φιλάθλους που θα αγκαλιάσουν όλους τους πιο πάνω, τους αγαπούν ή όχι, τους αποδέχονται ή όχι. Αυτό είναι ανάγκη δεν είναι προτροπή. Έτσι θα έχουμε την ελπίδα ότι ίσως θα γιορτάσουμε νίκη και την ανάκαμψης της ΑΕΛ.
Αυτή η ομάδα δεν δικαιούται να καταστραφεί. Αυτή η ομάδα βγήκε νικητής από πολύ μεγαλύτερες περιπέτειες. Μπορεί και τώρα να ξεπεράσει τους σκοπέλους. Προσωπικά ελπίζω στην ανάκαμψη. Αφήστε που τη θεωρώ επιβεβλημένη για μας, για την ιστορία της ομάδας, για την πόλη…
Αυτή η ομάδα δεν δικαιούται να καταστραφεί. Αυτή η ομάδα βγήκε νικητής από πολύ μεγαλύτερες περιπέτειες. Μπορεί και τώρα να ξεπεράσει τους σκοπέλους. Προσωπικά ελπίζω στην ανάκαμψη. Αφήστε που τη θεωρώ επιβεβλημένη για μας, για την ιστορία της ομάδας, για την πόλη…
Πηγή: mpetshow